Algorithmic decision-making and cultural nursing in digital health: Time, space, and the body

Abstract

This study examines how algorithmic decision-making processes increasingly embedded in digital health systems transform nursing care and the care relationship from a cultural nursing perspective. Rather than conducting a systematic literature review, the article is designed as a theoretical narrative review that selectively and critically synthesizes interdisciplinary literature. Existing research on digital health transformations has largely focused on technological performance, managerial efficiency, and clinical outcomes. In contrast, the temporal, spatial, and embodied implications of these transformations for care remain relatively underexplored. The article discusses three fields of tension that become particularly salient from a cultural nursing perspective: the tension between clinical judgment and algorithmic decision-making, the tension between care ethics and data-driven governance, and the tension between time pressure and the quality of the care relationship. It argues that although algorithmic systems may offer important opportunities for healthcare delivery, they also risk rendering patients’ lived experiences, cultural contexts, and relational dimensions less visible. Cultural nursing is therefore presented as a critical care perspective that makes visible the distance between algorithmically produced data representations and patients' social and cultural realities.

Özet

Bu çalışma, dijital sağlık sistemlerine giderek daha fazla entegre olan algoritmik karar alma süreçlerinin, kültürel hemşirelik perspektifinden bakıldığında hemşirelik bakımını ve bakım ilişkisini nasıl dönüştürdüğünü incelemektedir. Makale, sistematik bir literatür taraması yapmak yerine, disiplinlerarası literatürü seçici ve eleştirel bir şekilde sentezleyen teorik bir anlatı incelemesi olarak tasarlanmıştır. Dijital sağlık dönüşümlerine ilişkin mevcut araştırmalar, büyük ölçüde teknolojik performans, yönetimsel verimlilik ve klinik sonuçlara odaklanmıştır. Buna karşın, bu dönüşümlerin bakım üzerindeki zamansal, mekansal ve somut etkileri nispeten az araştırılmıştır. Makale, kültürel hemşirelik perspektifinden özellikle öne çıkan üç gerilim alanını ele almaktadır: klinik yargı ile algoritmik karar verme arasındaki gerilim, bakım etiği ile veriye dayalı yönetişim arasındaki gerilim ve zaman baskısı ile bakım ilişkisinin kalitesi arasındaki gerilim. Makalede, algoritmik sistemlerin sağlık hizmetlerinin sunumu için önemli fırsatlar sunsa da, hastaların yaşam deneyimlerini, kültürel bağlamlarını ve ilişkisel boyutlarını daha az görünür hale getirme riski taşıdığı savunulmaktadır. Bu nedenle kültürel hemşirelik, algoritmik olarak üretilen veri temsilleri ile hastaların sosyal ve kültürel gerçeklikleri arasındaki mesafeyi görünür kılan kritik bir bakım perspektifi olarak sunulmaktadır.